दिसे हे रक्त साध्या माणसांचे
( कुणी मारी न चाकू प्रेषितांना )

मी जरी हासून आता बोलतो आहे ऋतूंशी
ऐन तारुण्यात माझा चेहरा गंभीर होता !

चार शब्दांनीच आले का तुझ्या डोळ्यांत पाणी ?
सोड त्याचे बोलणे... तो एक वेडापीर होता !

एक मी निःशब्द किंकाळीच होतो...
ऐकण्यासाठी सुना बाजार होता

'नाव' हे त्या तुझ्या दिवाण्याचे
( काळजी घे जरा उखाण्याची )

राग नाही तुझ्या नकाराचा
चीड आली तुझ्या बहाण्याची !

आडवी एक तिथे भिंत मनाची आली..
दार होतेच कुठे आत शिरायासाठी ?

आपापल्या सुखाशी केला करार त्यांनी
मी बोचताच माझी केली शिकार त्यांनी