सांजवेळी आठवांचा मेघ हा दाटे पुन्हा..

सांजवेळी आठवांचा मेघ हा दाटे पुन्हा
अन् झरावे, आसवांना सारखे वाटे पुन्हा...

मी नसे नुसता प्रवासी, मी दिशांचे खेळणे
पायवाटा या तरीही जोडती फाटे पुन्हा...

प्राक्तनाने अमृताचा घोटही मज लाभला

गझल: 

मनाला किती अन् कसे आवरावे?

मनाला किती अन् कसे आवरावे?
कधी मेघ होई कधी रानरावे..

घराला घराचे न उरलेच काही
कसे वादळाला अता घाबरावे?

नसे आत जागा नव्या वेदनांना
तरी घाव कोणी नव्याने करावे?

रिते आज सारे झरे आसवांचे

गझल: 

छडा लागला रे

वृत्त - भुजंगप्रयात

तुझ्या सोबतीचा नशा लागला रे
असा जीवनाचा लळा लागला रे

मनी आठवांचे पुसूनी उसासे
कुसुंबी फुलांचा मळा लागला रे

अता भावनांची तृषा लोपली रे
सुखाचा झरा हा निळा लागला रे

गझल: 

....सारे मला मिळाले !!! (गझल).

....सारे मला मिळाले !!! (गझल).
.
*

काही न मागताही सारे मला मिळाले ,
केसात माळले मी , तारे मला मिळाले !

*

मोडून मांडला तू मांडून मोडलाही ,
नेत्रात दोन अश्रू खारे मला मिळाले !

*

गझल: 

वाढती का अंतरे?

शून्य, भाकड प्रश्न माझा, व्यर्थ त्याची उत्तरे
साधण्या जवळीक जाता, वाढती का अंतरे?

काल वैराची सुपारी, आज मैत्रीचे हसू,
वागणे या जीवनाचे कोणते मानू खरे?

गझल: 

भरावे शेत वात्सल्यात...

भरावे शेत वात्सल्यात पाटांनी जुन्या
पडे पाणी नवे जेथे रहाटांनी जुन्या

अता बोलेन तैसा जग मला स्वीकारते
तसे वैतागले होतेच भाटांनी जुन्या

नवा आजार येतो; राहतो बेवारशी...

गझल: 

साचला अंधार आहे...

साचला अंधार आहे युगभराचा
अन दिवा हातामधे काही पळाचा

कोण राबुन जात असते रोज येथे
दव म्हणू की घाम असतो हा कुणाचा

मी कधीचा नांगरुन बसलो स्वताला
पण अजुन पत्ताच नाही पावसाचा

गझल: 

दे चार श्वास दे रे ..

दे चार श्वास दे रे अजुनी जगायला
येणार प्रीत आहे मजला बघायला..

शृंगारुनी तरीही येतील लोक ते
लागेल वेळ थोडा त्यांना निघायला..

म्हणतील कैक वेळा "होता भला!",मला

गझल: 

Pages