देत जा घेवुनी
घेत जा देवुनी

फक्त बोलू नको
कर्म कर दावुनी

शोध घ्यावा खरा
आतला आतुनी

मौन शिकवू नये
भाषणे देवुनी

आपले वागणे
जातसे सांगुनी

का नवी वाटती
रोज दु:खे जुनी

फीतूर ....

लाजणे फीतूर होते
आरशाला दूर होते .............!!

श्वास ओले पैंजणाचे
बासरीचे सूर होते ..............!!

कंकणी जे स्पंदनी ते
मी मला काहूर होते .............!!

शेवटाला चार नाही(त) !!!
.
गाव वेडे ठार नाही !
सांगणे ही फ़ार नाही !

वेस तेथे दूर आता,
मानली मी हार नाही !

खालमानी लाळघोटे,
बोलण्या त्या धार नाही !

पाठ दावी ऐनवेळी,
एक सच्चा यार नाही !

नेहमीचे हे तराणे तू असा टाळून गेला
पापण्यांना आसवांची तोरणे माळून गेला !!

नेहमीचा तोच तोरा तीच पुन्हा बेफिकीरी
का असा हा जीव वेडा त्यावरी भाळून गेला !!

वरी आकाश खाली शहर झाले चांदण्याचे
जणू साडीस काळ्या पदर झाले चांदण्याचे

कुण्या ख्यालात आली चांदण्याची नीज नंतर
कुण्या स्वप्नात जागे नगर झाले चांदण्याचे

जुन्या तंद्रीतली खरखर सिलोनी ऐकताना

'व्यथा'....(गझल)

मागून काय घ्यावे घेवून काय द्यावे.......
जे संपले कधीचे ते काळजास ठावे

दारावरी कधीचा येवून थांबलेला
संन्यास आसवांचा डोळ्यास आजमावे

हा सोहळा व्यथेचा पाहून गाव गेला

ज्योतिने काळोख केला ख़ाक आहे?
की उजेडाला दिव्याचा धाक आहे ?

कंदिलाला काजळीचा शाप येथे
हो ! तसे चारित्र्य माझे पाक आहे !

"वासना"! व्हावी फुलांचा "गंध" येथे ?
"नाक" नाही - तो मनाचा "बाक" आहे !