या श्वासाचा,कुणी भरोसा द्यावा , तू ये ना
तुझ्याचसंगे क्षण शेवटचा जावा, तू ये ना

माझ्या समोर दिसते आहे गर्दी ,पत्रांची...
पण आला नाही तुझाच सांगावा, तू ये ना

छंद....

खरा कायद्याने मला फास होता !
अबोला क्षणाचा, जणू मास होता !!

उशाला नहाली तुझी सोडचिठ्ठी,
तुझ्या कुंतलांचा जिला वास होता !!

पहाटे पहाटे उन्हे शोध घेती,

तारा असण्याचा भरला सारा सारा मी
चमकू का थोडासा आता अंधारा मी?

सल्ले देतो... काहीही कामाचा नाही
आलो तेव्हापासुन आहे म्हातारा मी

अंशानेही वापरलेले नाही त्याला
खेचत बसतो हा मेंदूचा पेटारा मी

शेकडो होती तुला मी धाडली पत्रे
सांग, त्यापैकी किती तुज भेटली पत्रे

आसवे उबदार पडली कागदावरती
अक्षरे भडकून गेली, पेटली पत्रे

एकदाही एकटेपण वाटले नाही..
नेहमी होती उशाला ठेवली पत्रे

कशाला नाचते पोरी?
मला का जाचते पोरी ?

किती घायाळ मी व्हावे ;
किती तू हासते पोरी ..

तिथे कोजागिरी.आणि-
इथे आरासते पोरी ..

कधी हाती न ये पारा;
तशी तू भासते पोरी ..

समाजाच्या भल्यासाठी-

आसवांचे सूर ओल्या पापण्या गातात आता
माझिया डोळ्यात आहे जागलेली रात आता

चांदणे आलेच नाही अंगणी माझ्या कधीही
अंगणाशी बोलतो मी चांदण्या शब्दात आता

कोणता कंदील लावू जिंकण्या काळोख येथे ?