तुझा दोष नाही !!

जरी कुंकवाचीच अंतीम कक्षा, तुझा दोष नाही !
गळा पोत काळी रुळे... हीच शिक्षा, तुझा दोष नाही !!

कुणी बोट दावी, कुणी बोलुनी होय नामानिराळा,

ती बातमीच दाटली घशाशी
गर्दीच कोण साठली घराशी!

नाही मला अता जगावयाचे
भांडेच आज सावली जगाशी

का ढवळता निवांत त्या तवंगा
ईच्छा तळात नाचली मघाशी

गेले गळून आप्त पान कसे?

श्वास माझे सांगती मी पाहिजे थांबायला
थांबणे सोसेल तोवर लागते चालायला

पाहिले होते तुला आलीस मग स्वप्नात तू
स्वप्नपुर्ती ध्येय झाले लागले जागायला

घेतले जेव्हा कडेवर "पांगळे" से दुखः मी

माझ्याच आरशाला "मी" आवडू नये ?
वादात या कुणीही सहसा पडू नये !

हासून हुंदक्यांना मी टाळले जरी
काहूर आसवांचे दडता दडू नये ?

जेव्हा फुला प्रमाणे - स्पर्शेन मी तुला !

जरी वाटेल माझे बोलणे खोटे तुला
हृदय माझे कधी नव्हते दिले उसने तुला

मनाशी रोजची हितगूज होती चालली
तुझ्याशी बोललो मी वाटले होते तुला

जगाशी भांडल्याने आपले होते हसे

चाहुलीची तुझ्या चमक बोलायची
येत आहेस तू सडक बोलायची

भेटुनी फायदा काय आहे तिला
पहिजे ना मना धमक बोलायची

ओठ रक्ताळले लाल झाला गळा
काय इतकी गरज कडक बोलायची

बोल केव्हातरी मुक्त वार्‍यापरी

बोलू नकोस काही - समजून घे इशारे !
ये ना मिठीत माझ्या ! दे अंगावरी शहारे !

रेंगाळते कशाला ? ये ना ! निघून आता !
विझवून जा उरीचे - ते श्वास पेटणारे !

अत्ता मला समजले का ? फुलती कळ्या खुळ्या !

मी एकटाच येथे माझ्या जगात आहे
काळोख जो जगाचा, माझी प्रभात आहे

आताच मैफलीचा मी वर्ज्य सूर झालो
माझ्याशिवाय गाणे तालासुरात आहे

गेलो निघून डोळे ठेवून कोरडे मी
माझ्याच आसवांचे पाणी घनात आहे