टाळलेस तू मागे बघणे वळता वळता
ती नजरेची भेट राहिली घडता घडता

या मातीचा लळा असावा सूर्यालाही
हिरमुसला तो उदासवाणा ढळता ढळता

वेड विलक्षण बघ रात्रीचे काजव्यासही
नदीकिनारी सखी शोधतो जळता जळता

ही जगण्याची तालिम फुटकळ धडपड आहे
पडदा पडला, नाटक बसणे अवघड आहे

देहाचा डोलारा वरती दिसतो भक्कम
आतच आहे ती.....जी काही पडझड आहे

कोणी म्हणती जादू, कोणी काजळमाया

व्यर्थ जगणे !

व्यर्थ जगणे!... जोडण्याला पुण्य काही, पाप काही !
श्राध्द माझे घातले मी ठेवला ना व्याप काही !!

कोण माझे, कोण वैरी जाणते ना कैकवेळा....
केवड्याच्या सोबतीला भृंग काही साप काही !!

सांजवेळी सोबतीला ती असावी, योग नाही!
सोबतीचे सोड, साधी भेट व्हावी, योग नाही!

मोर स्वप्नांचे तिच्या मी लाख डोळ्यांनी टिपावे,
धुंद ती व्हावी, भुलावी, मोहरावी, योग नाही!

गंध,माळा वा टिळा लावा कितीही ;
पावतो का "तो" ? करा दावा कितीही ..

तृप्त होतांना अशी अतृप्त का रे ?
वाज गोपाला तुझा पावा कितीही..

तो उद्याचा सिंह हे ध्यानी असू द्या ;

राखते तोल मी.....!!!

जे पाहते - जाणते ते बोलते बोल मी,
गुंत्यात का भावनेच्या गुंतते खोल मी ?

कोणी - कसेही - कुठेही बोलते - वागते,
माझ्याच ना आसवांचे जाणते मोल मी !

टाळतो किती मी त्यांचा ससेमिरा पण, सायास फोल आहे
तीच तीच नाती भेटायचीच कारण... आयुष्य गोल आहे

टाकले खडे मी नाना प्रकारचे पण, उपयोग शून्य झाला
समजले अखेरी... रांजण तुझ्या मनाचा भलताच खोल आहे