गार्‍हाण साठल्यावर ती काळजीत असते
आईस भेटल्यावर ती काळजीत असते

भिजवीत अंग नाही पाऊस पाहताना
रस्त्यात गाठल्यावर ती काळजीत असते

पसरून कुंतलाना ज्याच्यावरी सुखी, तो

प्रेम माझे साफ झाले
जे तुझे ते माफ झाले

काळजाच्या भावनांना
मारण्याचे पाप झाले

राहिले ते दूर आता
नाव ज्याचे जाप झाले

सोडिले मी भूत मागे
वेदनेचे साप झाले

प्रेम व्याधी सांगताना

या दिलाचे हाल झाले
जे हवे ते काल झाले

वादळे झेलीत गेलो
ते कसे बेहाल झाले

आर्जवे केली किती मी,
का तयांचे जाल झाले ?

छेडताना स्वर सारे
ताल ते बेताल झाले.

पहिले ईश्कास जेंव्हा

मुलगी असे अपुली माय
दुधावरची आपुट साय

तळमळीने जपे घरास
परसातली व्याकुळ गाय

उमजे तिला दु:ख आधी
अपंगाचा होते पाय

उडे गोंधळ पडे प्रश्न
उकल शोधुन देते राय

जवळ नसते जेव्हा कधी

तरी हुंदक्यांना गिळावे किती?

झणी झोत येती तुझ्या आठवांचे, सयेचे उमाळे छिपावे किती?
बळे रोखतो मी जरी आसवांना, तरी हुंदक्यांना गिळावे किती?

बंद दिवसाच्या घराचे दार होताना
रोज आठवतो तुला अंधार होताना

सोबती होतीस माझ्या तू उन्हाळाभर
पण अता नाहीस हिरवेगार होताना

सोडले तू बाण आणिक चालती झाली
पाहिले नाही जिवाच्या पार होताना