बेबंद फुलताना नवी कलमे इथे
धरतील कुठवर तग जुनी झाडे इथे

कुठल्याच साच्यातून मी घडलो कुठे
काहीच नाही व्हायचे माझे इथे

कपड्यांकडे पाहून हळहळतोस का
व्यक्तीत्व बघ उसवून गेलेले इथे

तू ये तुझी इच्छा कधी झालीच तर
आहे सुरू हा याग नेमाने इथे

आल्हाद नाही देत ही झुळझुळ हवा
धाडा जरासे बोचरे वारे इथे

कविवर्य सुरेश भट यांचा आज (14 मार्च) स्मृतिदिन.
त्यांना विनम्र श्रद्धांजली.
...........................................................
हाक
...........................................................

दालनात दालने नि दालनात दालने
एक देह...त्यात ही मनातली किती मने !

बासरी तुझी घुमे चहूकडे अजूनही...
राहिलीत ही तुझी इथे चुकून स्पंदने !

मोकळेपणातही जरा न मोकळेपणा...
घातली कुणावरी जरी कुणी न बंधने

ये निदान तू तरी...समीप ये, समीप ये...
तू कशास राहतेस दूर दूर वंचने ?

पाहिले चालून त्याच्या सोबतीने
मात्र केला घात काळाच्या गतीने

प्रेम ताटातूट वा खोटा अबोला
काय जे होईल...... होवो संमतीने

टाळतो सल्ले स्वतःचे मीच आता
बोल माझ्याशी जरा माझ्यावतीने

वाटले नव्हते असे उलटेल सारे
मी तुला जे जे म्हणालो गंमतीने

भेटवस्तू तर परत केल्यास सार्‍या
काळही देशील ना तो फुरसतीने

-'बेफिकीर'!

पाल्हाळ तू लावू नको, दे आकडेवारी मला
जाणीव होते नेमकी संख्येतुनी सारी मला

जेरीस आलो केवढा पुरवून सारे हट्ट मी
केलेस या प्रेमामधे तू कर्जबाजारी मला

झाले तुलाही परवडेनासे भेटणे बागेमधे
दिसते महागाईच माझ्याही घरीदारी मला

काही नको तू ऐकवू डोक्यास देते ताप जे
- ऐकव गड्या कविता जरा हृदयात शिरणारी मला

आता नफ्यावाचून या दिसतेच डोळ्यांना कुठे !
गल्ल्यावरी बसलो तुझ्या, केलेस व्यापारी मला

फिरवाफिरव करतोस तू एकाच शब्दाची कशी ?
क्या बात है ! दोस्ता, तुझी रुचली अदाकारी मला

गझल
लागला गळपफास तेव्हा तरतरी श्वासात आली!
पार मेली भूक तेव्हा भाकरी हातात आली!!

पोटपाण्याचा निघाला मामला अन् वाकलो मी;
ताठ केली मान तेव्हा नोकरी धोक्यात आली!

=======================

संवादाचा ढळतो आहे तोल, तरीही-
जितके जमते, तू माझ्याशी बोल तरीही

तुझ्या कृपेची वर्षा झाली.. निरभ्र झाले
अजून शिल्लक भिंतीमधली ओल तरीही

पुढे माणसांचे यशू-बुद्ध होते

धमासान आधी महायुद्ध होते
पुढे माणसांचे यशू-बुद्ध होते

प्रणयवासनेला सिमा ना वयाची
न तो वृद्ध होतो, न ती वृद्ध होते

जुने देत जावे, नवे घेत यावे