तुझे स्वच्छ हासू झळाळी उन्हाची
नजर होत जाते डहाळी उन्हाची

बिलगते तुला ते कुठेही कसेही
तुला चालते ही टवाळी उन्हाची

कशानेच जी खोडता येत नाही
अशी एक रेषा कपाळी उन्हाची

बसुन उंबऱ्याशी सकाळी सकाळी
किती प्यायचो मी शहाळी उन्हाची

कुणी पाहिली का कुणाच्या नशीबी
अशी बारमाही दिवाळी उन्हाची

महापूर आले किती सावल्यांचे
जशीच्या तशीही लव्हाळी उन्हाची

गगन सांडलेले रुपेरी सरोवर
चमकते जशी एक थाळी उन्हाची

तुझी आणि माझी उन्हे एक झाली
रुपे राहिली ना निराळी उन्हाची

खालील रचना या साईटवर प्रकाशित केलेली होती. काही दिवसांनी ती वाचताना काही बदल केले व नवी गझल तयार केली. काही शेर जसेच्या तसे आहेत. येथील नव्या व जुन्या सदस्यांसाठी दोन्ही रचना देत आहे.

जुनी प्रकाशित रचना
शेकडो होती तुला मी धाडली पत्रे
सांग, त्यापैकी किती तुज भेटली पत्रे

कागदावर आसवे उबदार पडली अन्
अक्षरे भडकून गेली, पेटली पत्रे

एकदाही एकटेपण वाटले नाही..
नेहमी होती उशाला ठेवली पत्रे

वाकडा माझा नसावा शब्द यासाठी
बारकाईने स्वतःची वाचली पत्रे

अर्थ जाणवला नवासा भूतकाळाचा
खूप दिवसांनी नव्याने चाळली पत्रे

एवढी माणूसकी नाही बरी रे
बोलण्या अन वागण्या ठेवा दरी रे …

का अशी अर्ध्यात ती सोडून गेली
काय माझी चूक ते सांगा तरी रे …

भेटण्या आयुष्यभर केली कमाई
लाकडे सरणास , जगण्या भाकरी रे… !

कागदा किंमत अता,नाही जुबानिस
गोष्ट ही मित्रा तुझी आहे खरी रे ..

सावली पण आज माझी दूर गेली
लेक माझी चालली बघ सासरी रे…
-- अरविंद पोहरकर

मढे मोजण्याला

लपेटून फासामधी कायद्याला
ससे वाकुल्या दावती पारध्याला

नको पाडसा आज कळपास सोडू
चुल्ह़ा तप्त टपला तुला रांधण्याला

जवानीत होता उतावीळ श्रावण
अता फ़ागही ना विचारीत त्याला

तुझी आत्मग्लानी वृथा-व्यर्थ आहे
कुणी येत नाही मढे मोजण्याला

करा की नका काम कोणी पुसेना
बिले चोख ठेवा; लुटा आंधळ्याला

इथे देवळाच्या चिखल भोवताली
स्मशाने चकाचक ’अभय’ तालुक्याला

- गंगाधर मुटे "अभय"
=^=0=^=0=^=0=^=0=^=0=^=0=^=0=

गलबत कुठे निघाले, नक्की कुणा विचारू?
पाणी सभोवताली, मी एकटा उतारु !

माझे न काम होई घालून हेलपाटे
कोणास लाच देऊ, पैसे कुणास चारू?

या धुंद लोचनांची चढली नशा अशी की,
त्यांच्यापुढे फिके हे - गांजा, अफू नि दारू

सुकले गवत म्हणाले कोमजेल्या कळीला,
'' त्या सावळ्या घनाला ये चल पुन्हा पुकारु"

आहेच मी बिलंदर, आहेस तू हरामी
दोघे मिळून आता दुनियेस या सुधारू

जन्म एक मध्यरात्र वाटतो
मग तुला स्मरून मी पहाटतो

ज्यापुढे उडून दाखवायचे
तोच आपला पतंग काटतो

ती मला बघून उर्दुळाळते
अन् तिला बघून मी मर्‍हाटतो

हा नको म्हणूस फक्त ओंडका
एक ओंडकाच जग कलाटतो

मी सडाफटिंग राहतो जगी
मी मनामधे कुटुंब थाटतो

राखली किती कसून गुप्तता
आपला विषय तरी चव्हाटतो

बांध फाटके किती शिवायचे
रोज पापण्यांत पूर दाटतो

विठ्ठला पुन्हा मला झपाट तू
आणि मी पुन्हा तुला झपाटतो

~ वैवकु :)