मला सांभाळले आहे..
Posted by ज्ञानेश. on Sunday, 7 August 2011=========================
कसे घर बांधता येते तुला ह्रदयात हातांनी ?
तुला नक्कीच आहे घडवले निष्णात हातांनी !
कशाला आंधळा हा चाचपडतो रोज तार्यांना ?
कदाचित वाचता येते तयाला रात हातांनी
मनाप्रमाणे जगावयाचे किती किती छान बेत होते !
कुठेतरी मी उभाच होतो... कुठेतरी दैव नेत होते !
=========================
कसे घर बांधता येते तुला ह्रदयात हातांनी ?
तुला नक्कीच आहे घडवले निष्णात हातांनी !
कशाला आंधळा हा चाचपडतो रोज तार्यांना ?
कदाचित वाचता येते तयाला रात हातांनी
सरहदी का शोधती मग झुंजण्याची कारणे? (तरही)
अंतरीचा घाव ताजा गंधण्याची कारणे,
काय होती वेदना आनंदण्याची कारणे ?
साजणाचे भास होते की सुखाचे चांदणे...
मध्यराती रोमरोमी धुंदण्याची कारणे
गात येथे तू उगा का थांबलेला
वाहवा तो करुन मारा पेंगलेला !
जाउ दे त्याला किती उंचावरीही -
दोर आम्ही नीट त्याचा कापलेला
तोंड भरुनी मानलेला जो सलोखा
पाठ फिरताना गळा का दाबलेला ?
संशया करु नकोस आक्रमण
मी तुझा,तुझा असेन आमरण
सांगतो मनास, ”विसरलो तुला”
हीच तर तुझी मुळात आठवण
फ़ुंकणे,पिणे असभ्य वाटले
आजकाल हेच सभ्य आचरण
हासण्यास माझिया फ़सू नका
हासणे मुखावरील आवरण
*
खोल खोल आतवर तुझी नजर
गुंतले जिच्यात मी निमीषभर
आर्जवे खट्याळ पाहण्यातली
का करी अजाणता मनात घर ?
थोपवू नको विजेस वादळा
हाय! मी उभी जळेन फ़ारतर
नेमकाच प्रश्न टाळलास तू
मायबोलीवर कैलास गायकवाड ह्यांनी दिलेल्या
'खोल खोल आतवर तुझी नजर' ह्या मिसर्यावर रचलेली गझल
खोल खोल आतवर तुझी नजर
काळजास पाडते अजून घर
एवढा उगाच का चढेल ज्वर?
खोल खोल आतवर तुझी नजर
आले वादळ गेले वादळ कसे न मिटले
आठवणींच्या वाळूवरचे ठसे न मिटले
अंतरातला कोलाहल मी आत कोंडला
या माझ्या पण ओठावरचे हसे न मिटले
जिंकुन गेले दुर्दैवच ती कासव शर्यत
कशासाठी कुणासाठी झुरायाचे उगा आता
सुगंधाच्या पुन्हा पाठी पळायाचे उगा आता
धरायाची उन्हे हाती कुणाच्या हासण्यासाठी
कुणाला सावली देण्या जळायाचे उगा आता
अता ना तो ऋतू वेडा न वेड्या चांदण्या तैशा