आयुष्य
------------------------

कसरत किती जिवाची दररोज नाचताना !
कळते कुणास; पाणी डोळ्यात साचताना ?

मुर्दाड होउनी मन गेले कधीच माझे...
पीडा कशास व्हावी मग त्यास काचताना

तुला ते विचारायची वेळ गेली
अता हक्क वाटायची वेळ गेली

तुला कारणे एवढी लाभली की
'तुझी कारणे' व्हायची वेळ गेली

कसा वेळ गेला तुझा आणि त्याचा?
कसे 'भान ठेवायची' वेळ गेली?

...............................
...फर्मास गप्पा !
...............................

नेहमी जो उत्तरांनी टाळलेला !
प्रश्न आहे एक मी रेंगाळलेला !

खूप दिवसांनी मने बहरून आली...

जशी रात्र झाली, तुझी याद आली
तुझी याद आली, तुझी याद आली

लयीच्या विना हे सुने शब्द माझे
जरा बांध चाली..तुझी याद आली

इथे ऐकतो मी तुझी श्वासमाला
हवा दूत झाली..तुझी याद आली

जगण्यास मंत्र व्हावा माझेच गान आता
अन् पावलास यावे रस्त्यात भान आता

सत्यास लाटले या लाचार पंडितांनी
लपले कुठे सुखाने संतप्त ज्ञान आता ?

तलवार वा सुऱ्याने मज मारता कशाला ?

कसाही का..! दिला होता सहारा वाहण्यासाठी
प्रवाहाला कसे सोडू किनारा गाठण्यासाठी?

अता पाऊस हक्काचा कुठेही पाडता येतो
अता लांडोरही मागे पिसारा नाचण्यासाठी

मला झाले कळेनासे तुझे संदेश डोळ्यांचे

सोसायचे किती? अंत नाही..आकार नाही,
चालायचे किती? आयुष्यही फार नाही...

माझ्याच रेशमाचे फास माझ्या गळ्याशी,
सापळ्यांमधून कोणी वाचणार नाही...

उगाच रानटी किड्यांनो पालवी खाऊ नका,