काही नाचतात मृत्यू......
" काही नाचतात मॄत्यू घेउनि हातात मॄत्यू
विसरले कोवळीक माणसाची का होउनी दिवाणे ?
प्रत्येक वेळी मी मला माझी खुशाली सांगतो,
प्रत्येक वेळी आणतो ओठांवरी हासू नवे!
" काही नाचतात मॄत्यू घेउनि हातात मॄत्यू
विसरले कोवळीक माणसाची का होउनी दिवाणे ?
जीवनाशी भेटण्याचे राहिले
बंध अमुचे बांधण्याचे राहिले
पावसाळे यायचे अन जायचे
गीत माझे पेरण्याचे राहिले
ती व्यथांना माझिया सोसायची
दु:ख माझे पाहण्याचे राहिले
हरवलो तुमच्यामधे मी येवढा
मी स्वत:ला शोधण्याचे राहिले
मी सदा हसणार होतो जीवनी
आसवांचे थांबण्याचे राहिले
फुलांकडे रंग थोडे मागायचे राहीले.
उधळून उरीचा गंध थोडा जगायचे राहीले.
सवाल नजरेने केलास अन् डोळ्यांत पाणी दाटले,
मौनाचे काही 'अटी-कायदे' पाळायचे राहीले.
कालच्या धुंद रात्री तुझी चाहूल ज्यांना लागली,
अर्थ त्या स्वप्नांचे तेवढे कळायचे राहीले.
एक हाक ऐकून माझी,अडखळले पाऊल जरी,
सांग 'मागे' तेव्हा तुझे का वळायचे राहीले ?
उजेडास भाळूनि घेतली दिव्यावरती झेप मी,
पंख जळाले फक्त अन् प्राण जायचे राहीले !
नको रातराणी नको पारीजात,असा गुंतलो मी तुझ्या कुंतलात.
जणु जाहला जीव वेडा भुकेला,असा नाहलो मी दुधी चांदण्यात.
विना उत्तरे ती मिटे प्रश्न सारे,असे मौन होते दुवा साधणारे.
जरा गुंग होताच श्वासात उष्ण,पुन्हा दंगलो मी तुझ्या कंकणात.
जणु गूढ झाले मधाने मधुर,जणु चातकाला मिळे चंद्रकोर.
उराशी मला तु लपेटुनि घेता,मला ऐकले मी तुझ्या स्पंदनात.
तुझा गंध येता पुन्हा मोगर्याला,तुझा रंग येता पुन्हा चांदण्याला.
जसा मेघ देई सुगंध मृत्तिकेला,तसा बरसलो मी तुझ्या अंगणात.
कुणी न समजुन घेतला तुझा विचार बाबा
अजून घडती इथे... नको ते प्रकार बाबा
समता, ममता, न्याय, बंधुता वचने तुमची
स्वार्थापोटी... होते त्यांची शिकार बाबा
सत्तेची ही भ्रांत कुणा जाणवते तेव्हा...
प्रतिमेवरती होतो.. 'फसवा' प्रहार बाबा
तुझी सावली दूर अशी का अमुच्यापासुन
अजून अमुची टळली नाही.. दुपार बाबा
शिका, संघटित व्हा, संघर्ष करा तुम्ही रे
सांगितले तू.. आम्हीच मात्र चुकार बाबा
मुक्तकः
यातनांना कोण सांगा साद घाली
मी सुखाने कंटकांचा वेश ल्याला
---
हा चराया दांडग्यांना देश झाला
भोग घ्याया लांडग्यांना पेश झाला
चांदण्याचा स्पर्श माझ्या अंगणाला
तेवढ्यानेही तयांना क्लेश झाला
भार म्हणता मी उद्याला आज मेलो
हा उद्याला आजचा संदेश झाला
साथ झाली बांधवांची आजवरती
प्यार तरीही शेवटी परदेश झाला
धीर केला एकदा मी पेटण्याचा
शांत विझण्याचा मला उपदेश झाला
त्या जागेवर ती दिसण्याला वर्षे झाली
तिने फक्त माझे असण्याला वर्षे झाली
गर्दीतुनही तिथे अचानक तिने स्वतःहुन
नांवगांव माझे पुसण्याला वर्षे झाली
कुठे तुझे गं मावळले ते रुसणे फुगणे
अशा तुझ्याही मग नसण्याला वर्षे झाली
ओळख देऊन पुन्हा चौकशी हसता हसता
ठरलेल्या माझ्याही फसण्याला वर्षे झाली