चार चौघांसारखे आयुष्य माझे चालले
चार चौघांसारखे त्यालाच मी ही कोसले

स्तब्ध आहे केवढे पाणी तुझ्या डोहातले
स्वप्न एखादे जणू आतून आहे गोठले

कळू लागले

आयुष्याला अमुच्या हिरवे हिरवे केले
अमुच्यासाठी तू जन्माचे खुरपे केले

बोललो दुःख हे नेहमीचेच सारे
काय होते विनोदी ? हसावेच सारे ?

तसे नसेलही !

खूप वाकडा गेला