ईमले स्वप्नातले 'नावे' कसे मांडायचे
वागण्याचे ते खरे 'कावे' कसे सांगायचे

रिक्त होते मापटे ते वेस ओलांडायचे
प्रश्न होता मी तिला 'यावे' कसे सांगायचे

जीवघेणे नेत्र चाळे ते कसे टाळायचे

तारण्याला पाहिजे तो राम आता
आड डोळ्यांच्या निजे तो काम आता

ऊघड्याने बागडे ती लाज आता
लाजताना दाविजे तो काम आता?

वास घामाचा नसे पैशास आता

जीवन कसे जगावे,सगळ्यांस पेच आहे
मागील ठरे शहाणा,पुढच्यास ठेच आहे.

साहत कशा रहाव्या,जखमा जुन्या पुराण्या
दिसते जरी पुराणे,दुखणे नवेच आहे

पूजन कुणां करावे?पुजण्यास कोण आहे ?

फारसा वाटेत नाही आमचा वाडा
पण तरी रुंदीकरण करताय तर पाडा

माल यालाही नकोसा आणि त्यालाही
जीवनाचा न्यायचा आता कुठे गाडा?

गप्प बसण्याने कुणाला कीव येते का?
ओरडा, भोकाड पसरा, पायही झाडा

देहावरी मी ठेवली माळ तुळशीची
ती कालची मी सोडली चाल जिवनाची

मी गोंदला टीळा कपाळास नटलेला
भक्तीच आता जाहली ढाल जिवनाची

मी घेतली वीणा अता खांद्यावरी या
झंकारली देहातली टाळ जिवनाची

एक इरादा हसण्याचा अन विरोधात दुनिया सारी
आणि नभाशी कशा न्यायच्या इतक्या छोट्या तक्रारी

आज निसरड्या संध्येवरुनी पाय घसरला कोणाचा?
आज कुणाचा उजेड गेला अंधाराच्या आहारी ?

बोल, 'सारे व्यर्थ सोडूनी तुला'..
मी बरा जाईन घेऊनी तुला ?

कापती लिहिण्यास बोटे का तुझी ?
मी दिले केंव्हाच सोडूनी तुला

चंद्रही अगतिकपणे बघतो; असे -
चांदण्यांचे हाल पाहूनी तुला

नको वागूस सरिते नाविकाशी वेगळी
नदी काढेलसुद्धा हा खलाशी वेगळी

सुखाचे घास दैवा पारखूनी देत जा
अधाशी वेगळी हृदये, उपाशी वेगळी

नवी करशील का तू केशरचना आपली?
नकाराचीच पण... शैली जराशी वेगळी