खेळ !

ढगांना ओढते कित्येकदा मी
उपाशी झोपते कित्येकदा मी

उन्च कोठे ताड मी...
वाकलेले झाड मी...

तुझ्या डोळ्यांतले जे भाव होते
कुणाच्या काळजावर घाव होते?
इथे काटेच आता स

चिखलात खोल फसले सगळेच पाय आता;
मातीस सापडेना काही उपाय आता.

सौंदर्य आपले ती सांभाळते असे की,
नाहीच लेकराला पाजीत माय आता!

टपलेत भोवताली चारीकडून बोके;
सांगा कुण्या खुबीने वाचेल साय आता?

वात्सल्य कोणते हे आहे मला कळेना;
ही वासरास खाते दररोज गाय आता.

आक्रोश उंच जाता आकाश कंप पावे;
अंदाज येत नाही होईल काय आता.

********************************************
http://mazigazalmarathi.blogspot.com
********************************************

                 हे सुगंधाचे निघाले काफिले!
                मी असे हृदयात कोणा स्थापिले?

                रुक्ष रस्ता एवढा नव्हता कधी!
                ओळखीचे झाड कोठे राहिले?

                रोज तो सुंदर गुन्हा मज खुणवितो,
                पण व्रताने, हाय! मजला शापिले!

                पाहुनी माझी भरारी आजची,
                का नभाने पंख माझे कापिले?

                होऊनी मी माळ फेसाची सदा,
                ह्या किनाऱ्यासी स्वत:ला वाहिले!

                                  -मानस६

जाणीव वेदनांची ही सारखी कशाला ?
माझ्याच वैभवाला मी पारखी कशाला ?

.