गझल

जरा घुश्शात आहे प्रेम बहुधा
तुझ्या-माझ्यात आहे प्रेम बहुधा

अबोला लांबला आहे जरासा
मुरवले जात आहे प्रेम बहुधा

हवा आली तुला स्पर्शून येथे
तिच्या लक्षात आहे प्रेम बहुधा

..... नको रे

थुकल्याले चाटू नको रे
झुकल्याले मारू नको रे

वदल्याले खोडू नको रे
फुलल्याले तोडू नको रे

सुकल्याले वठवू नको रे

पाहतो आहे पळाया दूर दुनियेहून मी
फेकते जाळे असे ती... जातसे अडकून मी!

का तरीही जवळ येते, पाहते लावू लळा?
वागलो आहे तिच्याशी नेहमी फटकून मी

त्रुप्त ना कोणीच झाले उत्तरांनी माझिया..

रचतो गझला, मी फक्त, बसल्या बसल्या
होतो अपुला, मी मुक्त, बसल्या बसल्या

हसणे, रुसणे, ते घोळ करणे, नटणे
सहजी मिळतो, आसक्त, बसल्या बसल्या

बसलो आहे, मी गप्प बसलो आहे

गोड शब्दांचीच रोपे लावणारे लाभले
कौतुकाने काळजाला टोचणारे लाभले

शालजोडीतून करिती वार ते माझ्यावरी
लक्तरेही वाचलेली ओढणारे लाभले

नेसलेले सोडताना नाचले बेभान ते

ते जीवच वेडे होते, झुंजून रणी मरणारे
झोतात पुढे आले ते, मागे झेंडे धरणारे

त्यांच्या न्यायाचा डंका, उंदरास मांजर साक्षी!
कैदेतुन निसटुन जाती, अक्षम्य गुन्हे करणारे

मी तुला पाहताच तू बघणे, केवढे छान दिवस होते ते
आणि कोणास ते न जाणवणे, केवढे छान दिवस होते ते

तू दिसावीस एवढी इच्छा, वाट माझीच पाहणे तूही
आणि दिसताच मी, तुझे लपणे, केवढे छान दिवस होते ते

|| मुखवटा ||
.

वृत्त : आनंदकंद ( गागालगा लगागा गागालगा लगागा )

|| मुखवटा ||
---------------

ग्रीष्मात थाटलेला, खोटा वसंत आहे
हा साज चेहर्‍याचा, कावा निरंत आहे