मेंदीच्या पानावर
मेंदीच्या पानावर मन अजून झूलते गं
जाईच्या पाकळया दवं अजून सलते गं
झूळझूळतो अंगणात तोच गार वारा
हुळहुळतो तुळशीचा अजून देह सारा
अजून तुझे हळदीचे अंग अंग पिवळे गं
अजून तुझ्या डोळयातील मोठेपण कवळे गं
सुरेश भटांची मला आवडलेली रचना:
जन्मले घेऊन जे पायात काटा
त्या भणंगांनीच यात्रेला निघावे
मेंदीच्या पानावर मन अजून झूलते गं
जाईच्या पाकळया दवं अजून सलते गं
झूळझूळतो अंगणात तोच गार वारा
हुळहुळतो तुळशीचा अजून देह सारा
अजून तुझे हळदीचे अंग अंग पिवळे गं
अजून तुझ्या डोळयातील मोठेपण कवळे गं