मेंदीच्या पानावर
मेंदीच्या पानावर मन अजून झूलते गं
जाईच्या पाकळया दवं अजून सलते गं
झूळझूळतो अंगणात तोच गार वारा
हुळहुळतो तुळशीचा अजून देह सारा
अजून तुझे हळदीचे अंग अंग पिवळे गं
अजून तुझ्या डोळयातील मोठेपण कवळे गं
सुरेश भटांची मला आवडलेली रचना:
कुठून साधेच लोक आले मला पुन्हा धीर द्यावयाला ?
अनोळखी आसवांत माझी मला पुन्हा आसवे मिळाली !
मेंदीच्या पानावर मन अजून झूलते गं
जाईच्या पाकळया दवं अजून सलते गं
झूळझूळतो अंगणात तोच गार वारा
हुळहुळतो तुळशीचा अजून देह सारा
अजून तुझे हळदीचे अंग अंग पिवळे गं
अजून तुझ्या डोळयातील मोठेपण कवळे गं